INTERVIEW “KEN UW RAADSLEDEN’’

Naam:           Ingrid d´Hont-Kleijn
Functie:         Raadslid

Commissie:   Sociale Infrastructuur

STELT ZICH VOOR

foto: Onafhankelijk Moerdijk

Ik ben Ingrid d´Hont, 43 jaar en alweer 17 jaar getrouwd met Jan d’Hont. We hebben een dochter Jalisa (12) en een zoon Rowan (9). Ik ben geboren in Rotterdam. Op mijn 14e ben ik met mijn ouders en broertje in Brabant komen wonen. In Lage Zwaluwe heb ik mijn tienerjaren doorgebracht. Met Jan ben ik in 1983 gaan samenwonen in zijn geboorteplaats Moerdijk. Nu wonen we alweer 17 jaar in Klundert. Sommige mensen zien mij als een stadse, maar ik voel mij echt een Brabantse! Ik heb het in Klundert erg naar mijn zin, de Brabantse gezelligheid en gastvrijheid bevallen mij uitstekend. Ik besteed zoveel mogelijk vrije tijd aan mijn gezin. Om even het hectische dagelijkse leven te ontvluchten gaan we in het voorseizoen vaak in de weekenden kamperen. Verder ben ik gek op lezen. Jammer genoeg ontbreekt vaak de tijd om eens lekker in een boek weg te kruipen. Leesvoer is er, aan raadstukken en andere gemeentelijke post, altijd genoeg. Omdat ik mijn vrije tijd in de buurt van de kinderen wil zijn, help ik ook op school. Die ondersteuning loopt van de medezeggenschapsraad tot het organiseren van een fancy fair.

Ik werk ongeveer 3 dagen per week als Sales Consultant bij een landelijke schoonmaakorganisatie Cantorclin en zit bijna mijn hele loopbaan al in de verkoop. Daarnaast heb ik in de jaren ´90 vijf jaar lang in Klundert en Zevenbergen een uitzendbureau gerund. Ik ben in die tijd gevraagd om me verkiesbaar te stellen voor Gemeentebelangen in Klundert. Het enthousiasme van Bertus Lansen heeft mijn politieke gevoelens aangewakkerd. Vanaf 1994 tot aan de herindeling heb ik mij 3 jaar lang nog nuttig kunnen maken in de gemeenteraad van Klundert. Na de oprichting van een grote lokale partij, ben ik in 2001 weer terug in de politiek gekomen.

Waarom juist bij deze partij?
Ik heb heel bewust gekozen voor een onafhankelijke partij. Niet afhankelijk zijn van landelijke politieke standpunten is een van de grote voordelen. De standpunten kunnen immers tegenstrijdig zijn. Een voorbeeld is de aanleg van Moerdijkse Hoek. Een onafhankelijke partij kan geheel haar eigen koers varen, in opdracht van haar kiezers. Dat spreekt mij erg aan. Ik voel mij enorm gesteund door alle mensen die op mij gestemd hebben. Ik ben blij dat ik hen mag vertegenwoordigen in de gemeenteraad. Eigenlijk heb ik van huis uit het goede voorbeeld gekregen: politiek is belangrijk! Mijn moeder zat in de wijkraad en mijn vader heeft mij altijd gestimuleerd om bewust te stemmen. Niet stemmen is gewoon je mond houden en geen kritiek leveren op de maatschappij. En dat is niets voor mij. Ik ben inmiddels van de politiek gaan houden. Nu moet het alleen nog wat minder log worden en wat begrijpelijker voor de burger.

De politiek heeft een stoffig imago, daarom vind ik het belangrijk dat meer jonge mensen in de politiek deelnemen. De raad beslist namelijk over de toekomst van de gemeente, en de jeugd is de toekomst: In de nieuwe raad zijn gelukkig een aantal nieuwe jonge mensen aangesteld.

Het werk is zeker niet saai. Als raadslid ontmoet je veel mensen, leert ongelofelijk veel en raak je enorm betrokken bij je eigen gemeente. Dat is voor mij ook een drijfveer om in de raad te blijven. Ik zit in de commissie Sociale Infrastructuur. De onderwerpen die we daar behandelen zijn o.a. de bibliotheken, de scholen, het vervoer, maar ook de Wet Werk en Bijstand, leerlingenvervoer, ontwikkelingen voor de jeugd, en accommodatie- en subsidiebeleid. Ik vind het een uitdaging om de belangen van de inwoners zo goed mogelijk te behartigen door hun spreekbuis te zijn.

De raad heeft sinds de invoering van het dualisme (2002) een veel belangrijker rol gekregen. De gemeenteraad bepaalt nu de hoofdlijnen van het beleid in de gemeente. De raad kan zelf met initiatiefvoorstellen komen. Gedragen door de meerderheid van de raadsleden, kunnen ze aangenomen worden. Vroeger kwamen alle voorstellen van het college van burgemeester en wethouders. De partijen konden voor of tegen zijn. Tegenwoordig is er in mijn ogen veel meer een samenspel tussen raadsleden van de oppositie en coalitie, ieders mening weegt mee. Nog niet iedere partij kan met het dualisme uit de voeten, Onafhankelijk Moerdijk is hier wel gelijk mee aan de gang gegaan, tenslotte gaan wij voor duidelijkheid en transparantie voor de burger.

Politiek is luisteren en geluisterd worden om vervolgens democratisch een besluit te nemen. Soms is dat heel moeilijk. We moeten voor ruim 37.000 inwoners een beslissing nemen. Dan ga je dus voor het grote gemiddelde: je probeert dan het beste voor je kiezers eruit te halen. Maar een compromis sluiten is naar de kiezers toe niet altijd even begrijpelijk.

Bij kerncontactavonden en andere dorpsactiviteiten ben ik zo veel mogelijk aanwezig. Geregeld krijg ik ook vragen van inwoners. Ik probeer altijd met de vragensteller te zoeken naar een oplossing voor zijn/haar probleem. Duidelijk leg ik uit wat ik voor hem/haar kan betekenen hiermee probeer ik ook de afstand tussen politiek en burger wat kleiner te maken. Ik ben altijd eerlijk, zodat de persoon in kwestie weet wat hij/zij van mij kan en mag verwachten.

Eén keer per maand zijn er 3 commissievergaderingen en 1 raadsvergadering.
De agendapunten en andere politieke zaken worden besproken in de fractievergaderingen twee keer per maand. Het lezen van de agendastukken kost veel tijd. Veel van dat leeswerk kan ik gelukkig thuis doen, maar regelmatig ga ik ook naar het gemeentehuis om meer informatie over een bepaald onderwerp te vinden. In mijn rol als volksvertegenwoordiger probeer ik stukken te beoordelen naar uw mening als inwoner. Om die mening te weten, spreek ik met veel mensen. Ook tijdens bezoeken aan allerlei activiteiten hoor ik wat er in de gemeente leeft. Hoor ik bij een bepaald agendapunt slechts één kant van het verhaal, dan neem ik ook vaak contact op met de andere partij. Het kost dus best veel tijd om voorbereid te zijn voor één raadsvergadering per maand. Maar ik voel me erg ongemakkelijk als ik niet goed op de hoogte ben.

Wat ik vervelend vind, is de lengte van de vergaderingen. Voor mij hoeft dat niet, urenlang debatteren heeft geen zin. Mijn voorkeur gaat uit naar kort en bondig. Ik kom daarbij soms wat direct over, maar het is wel duidelijk. U hoort het: ik neem mijn werk als raadslid serieus. Het kost me zo'n 15-20 uur per week. Gelukkig heeft iedereen binnen onze grote fractie zijn eigen specialisme. Anders zou het voor mij onmogelijk zijn om dit werk goed te doen.

Was getekend, Ingrid d´Hont

April 2006

INGRID D'HONT